فقط شاعرها می‌فهمند!

برکه‌ی کهن، نمادی از تداوم و جاودانگی طبیعت است؛ غوک، نماد حیات پویا و کنش‌گر؛ و صدای آب، بازتاب طبیعت به این کنش. اما آنچه این شعر را متمایز می‌کند، حضور ناظری است که این لحظه را ثبت می‌کند.

گفت و گو با مهناز محمودی؛ شاعر مسعود اصغرنژادبلوچی

قسمت (دهم) پایانی

قسمت نهم

قسمت هشتم

یاد نوشت

درس‌گفتارهای ادبی(12)

درسگفتارهای ادبی(11)